Uduchowieniem nazywam energię, która żyje wewnątrz każdego człowieka. Bycie uduchowionym oznacza przeżywania życia zgodnie z głębszym sensem, który związany jest z autorefleksją i uwagą poświęconą swojemu wnętrzu.

Często nie zdajesz sobie sprawy z tego, że przeżywasz chwile o znaczeniu duchowym, te istotne chwile związane z: radością, wspólnym przeżywaniem, miłością, współczuciem, wdzięcznością oraz ciszą. W tych momentach duchowego przeżywania człowiek doświadcza „poznania” oraz „podłączenia się” do Wszechświata. To daje poczucie mądrości, postrzeganie świata w innym szerszym wymiarze czy perspektywie, gdzie wszystkie maski i fałszywe pozory zanikają. Te chwile charakteryzują się zrozumieniem ich ważności, to nie jest jednak wiedza płynąca z umysłu a, ze strumienia mądrości Wszechświata

Duchowość na co dzień to traktowanie innych z szacunkiem i godnością, życzliwość, współczucie. To również oznacza szacunek do świata: do fauny, do flory. To oznacza, że ważne jest decyzja o tym jak żyjemy i jaki mamy wpływ na naszą planetę. Duchowość to również odpowiedzialność i mówienie prawdy, szczerość i bycie z najbliższymi w pełnych, pozytywnych relacjach. Stan duchowości wyznacza również odpowiedzialność za życie na naszej planecie. Człowiek uduchowiony zastanawia się nad tym co może zrobić dla wspólnego dobra nas wszystkich, jak może się przyczynić do pomyślności i dobrobytu ogółu.

Uduchowienie to również stan równowagi i harmonii. Oznacza to dostrajanie się na poziomie naszych: myśli, uczuć, mowy i tego co robimy. Ważnym aspektem dostrajania się jest również wyznaczenie priorytetów, które powinny ożywiać i wzbogacać każdą chwilę naszego życia. Warto to robić w zgodzie ze sobą, ze swoim wnętrzem dla dobra umysłu, ciała i ducha. Istotnym aspektem jest życie celowe i pasja, które nadają życiu sensu co sprawia, ze żyjemy radośnie, z entuzjazmem, uznaniem innych, we współpracy w otoczeniem tworząc swoistą wspólnotę.

Osoba uduchowiona powinna wykazywać się odwagą i inicjatywą, być otwartą na nowe pomysły i ciągle się uczyć. Zatem przeważnie cechuje się: pomysłowością, wyobraźnią, chęcią poszukiwania odpowiedzi czy odkrywania, kreatywnością i innowacyjnością. Poszukuje też ciągle nowych, lepszych sposobów na działanie i istnienie w świecie.

Wreszcie uduchowienie to przede wszystkim bycie świadomym siebie: swoich myśli, słów i czynów. Człowiek uduchowiony ciągle pogłębia swoją samoświadomość, świadomość swoich motywów i wartości. Rozróżnia też „prawdę” pomiędzy tym co się z nim dzieje, a tym co jest jego fantazją. Jest to proces, który trwa całe życie i odpowiada na pytania: „kim jestem?”, „w jaki sposób istnieje?”, „dlaczego jestem tutaj i co mogę zrobić ze swoim życiem?”. Odpowiedzi na te pytania czynią nasze życie bardziej świadomym i sensownym.

W ten sposób sprawiamy, ze nasze życie zarówno w pracy, w domu, podczas zabawy jak i w związku bardziej nam służy, jest bardziej satysfakcjonujące gdy koncentrujemy się na wartościach i zasadach, które pochodzą z duchowego źródła.

Aby dokonać autorefleksji, zadaj sobie te kilka pytań:

– Czy uważam siebie za duchową osobę?
– Czy kiedykolwiek czuje, że chce coś zmienić? Jeśli tak, to jaka będzie różnica między tym co mam, a tym co chce mieć?

– Jaka jest moja samoocena, czy czuję się dowartościowanym człowiekiem?
– Czy dbam o swoje ciało, umysł i ducha?
– Czy moje życie odzwierciedla harmonię?
– Czego nie wiem o sobie?
– Co jest konieczne dla mojego duchowego wzrostu i rozwoju?

– Czy kiedykolwiek czuję się winny, że nie robię tego, co niezbędne dla mojego duchowego wzrostu?
– Jak dużo czasu spędzam na autorefleksji?